تبليغاتX
من و غربت پندارم
 

من چند بخشم !!!

انسان ِ امروز !!!

نه گفتن من ، انسانی ِ من !!!

خاصه به اینان !!!

بخشی سپیدم رو سوی فردا !

بخشی به سبزی لبریز امید !

بخشی به سرخی خون ِ حقیقت !

بخشی سیاهم در سوگ یاران !

هر آن ِ جاری ، با چند بخشم

فوجی زن و مرد !!!

ایرانزمینی !!!

بر لب هماره صد واژه خنجر !

در باور  ِخویش صلحی دگرگون !

یک کار  ِ کاری !!!

تاریخ سازم !

من چند بخشم

انسان ِ امروز !!!

رو سوی ِ فردا !

آواز  ِ پرواز !!!

فریاد ِ سازم !!!

ساز ِ رهایی !!!

 

به ساعت ۷:۰۰ بامداد

۲۸ دسامبر سال ۲۰۰۹ میلادی

تورنتو ، کانادا

 

+ نوشته شده در  Thu 31 Dec 2009ساعت 1:12 AM  توسط حسام فریاد  | 

 

کسی میگه که این یک انقلابه

یکی میگه که رستاخیز  ِسبزه

ولی باور کنید ، هم این و هم آن !!!

که این آواز  ِبی پروای  نبضه

خیابونهای پُر فریاد ِ ایران

با خون ِ مردمش آبیاری میشه

آخه تشنه س زمین ِ دردمندش

که خون ِ عشق رو لبهاش جاری میشه

ببین !!! از مرز سوگند پافراتر

حماسه ساز ِ قرن ِ تازه هستن

همه زنهای این خاک ِ اسیرن

همه مردا ، که همآوازه هستن

جنون ِ دشمن ِ لبتیغ و ظالم

گذشته از سئوال ِمذهب و دین

اینا که مارو با خون غسل میدن

به زور ِ کین شدن شبشرم ِ آیین

با اینکه رود ِ جوشان ِ رهایی

داره با رنگ ِ خون سرعت میگیره

ولی باور کنید فردا سپیده !!!

که جنگل از تبردار نمی میره !!!

 

۲۷ دسامبر ۲۰۰۹

به ساعت ۱۰:۰۰ بامداد

حماسه ای دیگر و شهیدان به خون خفته دیگر

که صفحات تاریخ ِ ایران زمین از خونشان رنگین است .

Toronto , Canada

 

+ نوشته شده در  Mon 28 Dec 2009ساعت 3:14 AM  توسط حسام فریاد  | 

 

شب ِ یلدای ِ عشق ِ ما بلنده .که بیداری به دور از هر گزنده .شب یلدای آزادی چه نزدیک !!! همون شب که همه ایران بخنده .این سروده ، پیشکش ِ دل غربت زده من به همه آنان که یلدا در فراز و نشیب زندگی ِ غربتیشان حالا دیگر یک نوستالوژی کهنه و وامانده نیست که نماد فردایی سپید است ، فردایی که فقط به بهانه برف سپید نمی شود بلکه به باور صلح و رهایی به سپیدی جامه نو می کند ، چرا که در پی اش بهار نیز مژده اینهمه سرد ِ دشواری را به ارمغان خواهد داشت ، بهار ِ سبز دلربایی که 90 روز دیگرش می رسد


تو ساکتی ، ولی صدای ِ غوغات
هفت آسمون اونور ِ اَبر ِ پاره س
تبار ِ شبدرخش ِ خوان ِ بالا
درخت ِ اجدادی ِ تو ستاره س
همهدف ِ روشنترانه هامی
خواهش ِ من از تو یه وعده نوره
تو این دوراهی ِ قریب ِ تردید
چشمک ِ تو سمفونی ِ غروره

هر سال درازترین شب ِ تو تقویم
پژواک ِ مهرت تو زمین می پیچه
یلدای ِ بی فردای ِ واژه سازی
سناریوی ِ برف ، چه بی تو هیچه

میای و از غبار ِ باد ِ پاییز
چیزی نمی مونه به جز زمستون
وقتی سپید از آسمون میباره
قهقاه ِ یلداییه تو دلامون
به یاد ِ کرسیای ِ کودکی ها
دوباره عزم ِ عاشقی می کنم
قطار ِ خاطرات ِ من می رسه
باز سرنشین ِ آخرین واگُنم

هر سال درازترین شب ِ تو تقویم
پژواک ِ مهرت تو زمین می پیچه
یلدای ِ بی فردای ِ واژه سازی
سناریوی ِ برف ، چه بی تو هیچه

یاد ِ قناری ِ وطن می اُفتم
که خون ِ سرخش می چکه رو برفا
ای سرنوشت به یاد ِ دلخوشیها
بذار ببینم تو وطن یه یلدا
غربت ِ من اینقده تلخ و کهنه س
که خاک ِ این فرنگ وطن نمیشه
یلدای ِ بی فردای ِ من نه اینجاس
روح ِ ترانه م قد ِ تَن نمیشه
انار ِ دانه دانه ِ نیازم
به یاد ِ تو پَرپَر ِ آرزوهاست
یلدا درازه و قلندر بیدار
سفید ِ صلح ، فردای ِ شعر یلداست


18/12/2009
6:11 بامداد
Norderstedt.Germany
+ نوشته شده در  Fri 18 Dec 2009ساعت 7:56 PM  توسط حسام فریاد  | 

 

داره دیوار تنهایی
میافته رو سرم سایه ش
داره کابوس می ریزه
ستون و سقفم و پایه ش
چه رویایی به سر داشتم
تو این بود ِ پی ِ نابود
داره ،دِل آه ، می آشوبه
تمام اونچه از ما بود

حالا بازم بپرس از این
من و بَد رنگ َِ دلتنگی
به صلح ِ عشق بی تابم
نگو که جار ِ این جنگی

نگو که جار ِ این جنگی
که وحشت داره احساسم
پُر از حس لگدمالی
چو یاس ِ رُفته با داسم
کدوم ِما به رسم ماست
نمی بینم ، نمی خونم
تو شاید حرفکی داری
که گُم کردم ، نمی دونم

حالا بازم بپرس از این
من و بَد رنگ َِ دلتنگی
به صلح ِ عشق بی تابم
نگو که جار ِ این جنگی


به ساعت 20:37 برابر با سه شنبه
06/oct/2009
Belgium.Brussels
+ نوشته شده در  Thu 17 Dec 2009ساعت 4:42 AM  توسط حسام فریاد  | 

 

کاری بکن ای دوست
کاری که کارستان
من با تو ام هر آن
این دست بر آن دستان
کاری بکن ای یار
پُر شد دل از تکرار
کابوس حذف ما
نه ،دور نشو اینبار

من اَرج ِ تو آری
تو اَرج ِ من آری
ما با همیم از نو
در ما نگهداری

خوابیده ها خفتند
بیدارها گفتند
با اینهمه قابیل
هابیل نشنفتند
زنگار شد سنگار
سنگار شد هربار
مهر تو و ما را
رف پس بزن اینبار

من اَرج ِ تو آری
تو اَرج ِ من آری
ما با همیم از نو
در ما نگهداری

کاری بکن ای دوست
ای باور انسان
ما با همیم هر آن
در این غزلطغیان


به ساعت 9:57 بامداد
01 oct 2009
Belgium

+ نوشته شده در  Fri 4 Dec 2009ساعت 10:36 AM  توسط حسام فریاد  | 

 

گلايه مي کني از من

چرا دستم تو دستت نيست

چرا اين دوره پايان ِ

دل و دلواژه آبيست

گلايه مي کني از من

چرا خاموشه اين هيمه

علاقه شده خاکستر

شب و سردي چه بدخيمه

خودت خواستي که راهي شم

تب ِ دلواپسيت باشم

سکوت ِ بُهت ِ تشويشت

شبيه بي کسيت باشم

گلايه مي کني اما

نداريم چاره اي ديگه

اينو اندوه ِ تلخاب ِ

ته ِ ليوانِ من ميگه

هراسون پا مي شم از خواب

تو مي لولي توي بستر

اگر چه من کنارت نيست

تو دنبال مني در بر

 

به ساعت نه و بیست و پنج دقيقه بامداد

۲۳ سپتامبر ۲۰۰۹ برابر با ۰۱ مهر ماه ۱۳۸۸

بلژيک

+ نوشته شده در  Tue 1 Dec 2009ساعت 9:48 PM  توسط حسام فریاد  | 

 

افسردگی هوام شده
هوای بی ترانگی
هوای پاره کردن
شعرای خوب خانگی
وقتی که برگشتنی نیست
برای لحظه های من
موندن میشه آخر ِ راه
سوختن روح و جان و تن
به استخوان عاطفه م
یه کارد لخت و تیز و بد
خط و نشون رخ می کشه
میگه یا مرگ و یا که سد

یه گوشه خواب ِ رخوتم
دور تر از شمایلم
تندیسک بی چهره ام
تاریخ ِ تلخ ِ حاصلم

ما شرقیا تو خونِمون
چه واژه هایی جاریه
دسته و دشنه و قلم
از ما یه زخم کاریه
ولی به قلبمون قسم
که آرزومون خواستنه
خواستنمون روایت
من و تو و ما و منه
که بی صدا یه لنگه پا
به جرم عشق و عاشقی
رو پیرهن تنهاییمون
می خشکه خون ِ رازقی

یه گوشه خواب ِ رخوتم
دورتر از شمایلم
تندیسک بی چهره ام
تاریخ ِ تلخ ِ حاصلم

افسردگی زمانی هست
که سرو غمش شکستنه
شهوت پرواز از قفس
رهایی رو آبستنه
کاش نمی گم که گم نشه
ولی بدونین که یه روز
این شرق آشنای ما
ردمیشه از داغ تموز
می رسه پای گفتن و
ترانه ها برهننو و
مرد و زن و پیر و جوان
تشنه گل شنفتنو
یه باغ نارنج و علف
میشن رباعی ِ نگاه
بوسه های ممنوعه باز
رد میشن از حسرت و آه



به ساعت 15:49
28 sep 2009
Belgium

+ نوشته شده در  Tue 24 Nov 2009ساعت 1:16 AM  توسط حسام فریاد  | 

 

باور نکردنی نیست
خود ِ خود ِ جنونم
حال ِ پرندگی نیست
بدونم یا ندونم
کار من اینچنینه
هقافیه نباشم
با لحظه های بودن
از همه گی جدا شم

باور نکردنی نیست
اینکه یه آه ِ سردم
با سرخ خو گرفته م
من درد می نوردم


25 سپتامبر
2009 بلژیک
به ساعت 2:00 پس از نیمروز

+ نوشته شده در  Mon 16 Nov 2009ساعت 7:56 PM  توسط حسام فریاد  | 

 

چه ساده می گم این حرفو
چه سخته آشنا بودن
تو این تاریک دلتنگی
چراغ لحظه ها بودن
از اونکه عاشقت بوده
به تلخندی گذر کردن
چه سخته شیفتگی هاتو
به یاد حتی نیاوردن

نه بامن باش و نه بی من
که بی تو با تویی سخته
تمام این نبایدها
گریز از باقی بخته


به ساعت 9:55 شب
27 sep 2009
Belgium
+ نوشته شده در  Wed 11 Nov 2009ساعت 5:8 PM  توسط حسام فریاد  | 

 

از اینجا تا ته ِ ممکن
دل از گمواژه دلگیره
یه روزی زودتر از دیر
دلم حقش رو می گیره
به زیر پوسته بودن
به گنگی روح آلودم
دل فریاد ِ تاوان ِ
گذر از درد و زنجیره

دلم آروم نمی شینه
که وحشت پُر شه تو سینه
از این آن تا ته ِ آواز
وجودم واژه آجینه

شاید نامُمکن ِ بَد رنگ
برام راهو بیاشوبه
با سُرب داغ بشکافه
دلی که عاشق و خوبه
ولی این ماجرا بردوش
پُر از زخمای تو در تو
تپش ابیات حرفاشه
گذر از سنگ و از چوبه

دلم آروم نمی شینه
که وحشت پُر شه تو سینه
از این آن تا ته ِ آواز
وجودم واژه آجینه




به ساعت 10و 41 دقیقه بامداد
24 sep 2009
Belgium

+ نوشته شده در  Mon 2 Nov 2009ساعت 2:36 PM  توسط حسام فریاد  |